اختلالات مغز و اعصاب در کودکان

اختلالات مغز و اعصاب در کودکان

 اختلال مغز و اعصاب به وضعیتی گفته می شود که از اختلال عملکرد در بخشی از مغز یا سیستم عصبی نشات گرفته باشد و منجر به ظهور نشان هایی در جسم یا روان شود.

علل

سیستم عصبی در برابر اختلالات مختلف آسیب پذیر است وبعضی از این عوامل عبارتند از:

  • ضربه
  • تومور
  • عفونت
  • تحلیل
  • نقائص ساختاری
  • اختلالات خود ایمنی
  • اختلال در جریان خون
  • مشکلات ژنتیکی یا متابولیکی در حین تولد
  • قرارگیری در معرض مواد سمی یا تاثیرات مستقیم داروها

علائم

در بسیاری  از موارد اختلالات عصبی در طول سال‌های ابتدایی رشد خود را نشان می دهد و ممکن است در هنگام تولد تشخیص داده شوند.

علائمی که ممکن است در اثر این اختلالات است باشند عبارتند از :

  • فقدان هماهنگی
  • افزایش یا کمبود رشد سر
  • تاخیر در نقاط عطف رشد کودک
  • سفتی عضلانی، رعشه یا تشنج
  • کاهش حجم عضلات و لکنت زبان
  • تغییر در میزان هوشیاری یا خلق و خو
  • تغییرات در فعالیت‌ها، واکنش‌ها یا حرکات
  • کودکان بزرگ‌تر احتمال دارد سردردهای مداوم یا شدید، کاهش حس لامسه یا مور مور شدن یا تغییرات بینایی داشته باشند.

اختلالات شایع مغز و اعصاب کودکان 

بعضی از شایع‌ترن انواع مشکلات مغز و اعصاب در کودکان عبارتند از:

تومور مغزی 

به یک رشد غیر عادی بافت در مغز تومور مغزی گفته می شود . تومورهای مغزی در کودکان به دو صورت خوش‌خیم یا بدخیم هستند..

فلج مغزی 

به اختلال رشد یا آسیب به مغز قبل یا در هنگام تولد کودک یا چند سال اول زندگی فلج مغزی گویند. که این شرایط بر نواحی حرکتی مغز اثر می‌گذارد. فردی که به فلج مغزی مبتلا شده است ممکن است از هوش متوسط برخوردار باشد یا تاخیر شدید در رشد یا ناتوانی ذهنی داشته باشد.. در موارد خفیف فلج مغزی , احتمال ضعف عضلانی جزئی در دست‌ها یا پاها وجود دارد. اما در موارد دیگر ممکن است اختلال حرکتی شدیدتر رخ دهد، مانند آنکه کودک در حرف زدن و انجام حرکات ساده مانند راه رفتن مشکل داشته باشد.

صرع 

این بیماری شامل انواع گوناگونی از اختلالات تشنج است. تشنج‌های جزئی نواحی خاصی از مغز را درگیرکرده و علائم آنها بسته به محل فعالیت تشنج متغیر است. سایر تشنج‌ها که تشنج‌های عمومی نام دارند بخش بزرگ‌تری از مغز را در برمی‌گیرند و به طور معمول باعث حرکات کنترل نشده در کل بدن و از دست رفتن هوشیاری می‌گردند.

روش تشخیص 

پزشک ممکن است یک معاینه‌ی عصبی  برای کنترل بینایی، شنوایی و تعادل فرد انجام ‌دهد. او همچنین احتمالا برای تشخیص تصاویری را از مغز فرد تهیه کند. متداولترین روش‌های تصویربرداری تشخیصی شامل سی تی اسکن، ام آر آی و برش‌نگاری با گسیل پوزیترون هستند.

همچنین احتمال دارد که پزشک نیاز به بررسی مایع مغز و نخاع فرد داشته باشد. این کار به یافتن خونریزی در مغز، عفونت و سایر اختلالات کمک می‌کند.

درمان

نوع و میزان درمان بستگی به نوع و شدت اختلال مغز کودک دارد. برخی مواقع به راحتی با دارو، درمان و جراحی قابل کنترل هستند.

درسایر اختلالات همچون بیماری‌های نورودژنراتیو و بعضی آسیب‌های مغزی ناشی از ضربه درمانی ندارند. افراد مبتلا به این بیماری‌ها اغلب با تغییرات دائمی در قابلیت‌های رفتاری و روانی یا هماهنگی مواجه می‌شوند. در این موارد، هدف از درمان کمک به کودک برای زندگی با وجود بیماری و حفظ استقلال خود تا حد ممکن است.